رهــــا ناشــــــده

تصمیم

- از کدام بیشتر می ترسی؟
بی آبرویی یا تنهایی
؟

- از نگاه تو بیش از همه چیز می ترسم!

+نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387ساعت17:17توسط رها(Raha) |

سرنوشت

بعضی وقتها عدالت چه ناعادلانه اجرا می شود

+نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387ساعت16:29توسط رها(Raha) |

نادانی

تو!
تو که به دنبال من هستی!
می دانی که به سوی عذاب خود می آیی؟

+نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم مرداد 1387ساعت1:16توسط رها(Raha) |

دل تنگ

کسی به ما سر نمی زند!
ای غم!

+نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم مرداد 1387ساعت1:9توسط رها(Raha) |

نقص

با دندان های به هم فشرده گفت:
لعنتی !
هیچ چی تو این دنیا کامل نیست!

+نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم مرداد 1387ساعت11:49توسط رها(Raha) |

رسوایی

کارش که تمام شده بود و آماده ی رفتن بود
تنها از چرخش دستگیرهِ در واهمه داشت.

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم مرداد 1387ساعت1:23توسط رها(Raha) |

خواهش

فقط یکبار بگذار خیال کنم
که تو مال منی!

+نوشته شده در یکشنبه بیستم مرداد 1387ساعت23:30توسط رها(Raha) |

ترس شبانه

کسی که نمی شناخت، به دستگیرهِ در نزدیک می شد

+نوشته شده در یکشنبه بیستم مرداد 1387ساعت1:18توسط رها(Raha) |

صبح

بوی سحر بیدارش می کند
                                 مثل پر سبک
                                                 احساس بی وزنی
                                                                         آزادی
                                                                                و رها بودن
                                                                                              می کند
وقتی نسیم سحر از روی پوستش می گذرد.

+نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت19:56توسط رها(Raha) |

جادو

غرق او شده بود
بی اختیار دکمه های لباسش را باز کرد

+نوشته شده در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387ساعت20:54توسط رها(Raha) |

جسد

یک بار دیگر به صورتش نگاه کرد
مثل کودکی معصوم در خواب بود!

+نوشته شده در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387ساعت1:20توسط رها(Raha) |

کابوس

صدایِ چرخش دستگیرهِ در
                                   سایه هایی که از زیر در پیدا بودند
                                                                             دم و باز دم
   او کرخ شده است.

+نوشته شده در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387ساعت1:9توسط رها(Raha) |

13+1

آرزوی شب تولدش این بود:
"وبلاگم 100 ساله شود"

+نوشته شده در دوشنبه چهاردهم مرداد 1387ساعت0:59توسط رها(Raha) |

سقوط

نگاهش را به نقطه ای مبهم دوخت
زیر پایش خالی شد.

+نوشته شده در یکشنبه سیزدهم مرداد 1387ساعت17:4توسط رها(Raha) |

پشیمانی

توان بلند شدن نداشت
خون کف اتاق را پر کرده بود.

+نوشته شده در یکشنبه سیزدهم مرداد 1387ساعت16:45توسط رها(Raha) |

فریب

- امشب تورا به آخر عشق می برم!
- به کجا؟
- به خانه ام!

+نوشته شده در شنبه دوازدهم مرداد 1387ساعت12:7توسط رها(Raha) |

حسد

- دستنوشته هایم را ندیده ای؟
- توی باغچه پیدایشان کردم
تقریبا از بین رفته اند!

+نوشته شده در شنبه دوازدهم مرداد 1387ساعت12:6توسط رها(Raha) |

كم رويي

گوشت تنش را بردند و هيچ نگفت

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت14:11توسط رها(Raha) |

نامه

سلام
ای کسی که وجود نداری
خوش به حالت!

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت2:55توسط رها(Raha) |

وهم

نفسی کشید و مثل همیشه
با ترس به دستگیره ی در نگاه کرد.

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت2:52توسط رها(Raha) |

بعد از نیمه شب!

از نیمه شب گذشته بود.
دو نفر خواب بودند
دو نفر بیدار بودند!

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت2:35توسط رها(Raha) |

گلو

دستگیره ی در، در گلویش گیر کرده است
ببُرید تا باز شود!

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت2:16توسط رها(Raha) |

عقل سلیم!

وقتی که عقلش زایل شد
به وبلاگ نویسی روی آورد.

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت2:1توسط رها(Raha) |

غصه

قصه شروع شد:
                     یه نفر غصه خورد
غصه خورد

غصه خورد

غصه خورد

غصه خورد

و روز بعد مُرد....

                                                         پایان

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت1:55توسط رها(Raha) |

بازی!

دویدم و دویدم
سر کوهی رسیدم!
اما بعد دیدم 1000 تا کوه دیگه هست که باید ازشون بالابرم!

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت1:37توسط رها(Raha) |

و اما ...

قصه ی رها نشده ها!

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت1:1توسط رها(Raha) |

درباره من