رهــــا ناشــــــده

ناچاری

17، 18، 19، اینم 20
میزارمشون روی میز کنار تخت

- از پشت پرده ی خیس چشمانش نگاهی کرد: -

"سردمه!"

+نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم آبان 1387ساعت22:32توسط رها(Raha) |

نمی دانم

خدایا من که نمی دانم
                              خودت بگو آن وقت که قرارداد را امضا می کردم
                                         خواندن می دانستم؟
                                                                     مطمئن هستی که در سلامت عقل امضایش کردم؟

من چیزی به یاد ندارم!

+نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آبان 1387ساعت23:9توسط رها(Raha) |

مبالغه گاه

نامش* را فراموش کرده ام او که در وبلاگش نوشته بود:

"از این به بعد هرکی برای من نظر تبلیغاتی بزاره خره"

* دوست عزیز واقعا متاسفم از اینکه اسم و آدرس وبلاگت رو فراموش کردم. خیلی سعی کردم پیدا کنم و اینجا قرار بدم، نشد. معذرت می خوام

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم آبان 1387ساعت13:55توسط رها(Raha) |

ساده

ساده بود اما ...
نباید ساده گرفته می شد
... تا بماند.

....

ساده بود اما ...
و باید ساده گرفته می شد
تا ساده بماند!

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آبان 1387ساعت22:18توسط رها(Raha) |

13 تا 18

از سیزدهم تا هجدهم فاصله بسیار است و
تو که مرا ندیده ای در این فاصله
از خود پرسیده ای چه بر سرم آمده؟

+نوشته شده در شنبه هجدهم آبان 1387ساعت23:40توسط رها(Raha) |

دل

با چشم های اشک آلود خود به یاد می آورد که شنیده بود: "فردا دوباره همدیگر را می بینیم"

فردایی که هرگز نرسید

جلو تر رفت و شاخه گلی روی خاک گذاشت

باران شروع به باریدن کرد

+نوشته شده در دوشنبه سیزدهم آبان 1387ساعت1:22توسط رها(Raha) |

زیر باران

تو ایستاده ای
                   زیر باران
                                 بارانی که تنها روی سرت می بارد
                                 بارانی از

                                              "افکارت"
افکارت که
                       "پلیدند"
                                        می غلتند روی صورتت به چشم هایت می ریزند
پلیدی مغزت را صورتت را چشم هایت را
                                                      فرا می گیرد
پلید می شوی

                              و پلید نمی شوی

اگر آن باران بر سرت نبارد

+نوشته شده در جمعه دهم آبان 1387ساعت21:42توسط رها(Raha) |

هشدار! (مردم نجس)

چشم ها کثیف
زبان ها آلوده
       دست ها ناپاک
                       افکار سیاه
                        مردم نجس

خوب چشم ها را باز کنید شاید نزدیک تر از آنچه فکر می کنید باشند!

+نوشته شده در جمعه دهم آبان 1387ساعت0:7توسط رها(Raha) |

بی حیا

به سادگی پوسخندی زد و گفت:
همه می دونند!

+نوشته شده در یکشنبه پنجم آبان 1387ساعت0:10توسط رها(Raha) |

گمراه

بیاد بیاور قصه انسان های مسخ شده را
                       قصه آدم های گم شده در خیالات خود
                                    قصه دخترهایی که به سوی نیستی می روند
                                               بدون آنکه غزلی بخوانند
                                                     با زندگی شرافتمندانه
                                      وداع می کنند
                                                                     کجایند والدینی که
                                                         تمام زندگیشان را
                                        به پای بچه هایشان ریختند؟

+نوشته شده در یکشنبه پنجم آبان 1387ساعت0:1توسط رها(Raha) |

برهنه

روزی روزگاری دختری بود
                              دختری که گرچه همیشه لباس های عادی می پوشید
                                           ولی همیشه
                                                              همیشه برای همه
                                                       برهنه بود

                               او همیشه و همه جا برهنه بود.

+نوشته شده در شنبه چهارم آبان 1387ساعت16:26توسط رها(Raha) |

درباره من