رهــــا ناشــــــده

عصبی

با چشمان اشک آلود و صدای گرفته در حال شستن دستانش
                                      با خشم گفت:
                                                        چرا؟
                                                               چرا نذاشتی همه چی خوب پیش بره!

+نوشته شده در چهارشنبه بیستم آذر 1387ساعت19:5توسط رها(Raha) |

اندکی صبر!

شب و سخن گفتن بیش از حد او
                                         سر درد آور است
                                                                ای کاش شب بی او بود
                                                   که فقط آرامش و آرمیدن را به تو می چشاند
                                                                              سحر نزدیک است!

+نوشته شده در شنبه شانزدهم آذر 1387ساعت1:6توسط رها(Raha) |

هنر مدرن!؟!

نگاه بازیگر های دهه 80 میلادی را داشت
              از دو طرف کاغذ کوچک و معتبری را که در دست داشت کشید
                                      صدای اسکناس نو به گوشش و بوی آن به بینیش راه یافت
                          گفت:
   "این هنر است"

+نوشته شده در جمعه هشتم آذر 1387ساعت12:32توسط رها(Raha) |

واقعیت/رویا

او می بیند که هزاران کوه و قله و دریا و صحرا را در نوردیده و هنوز پیروزمندانه به پیش می رود.
تو می بینی که ساعتی است همین طور آرام و خاموش روی چهار پایه نشسته و به دیوار روبرو خیره شده است

+نوشته شده در یکشنبه سوم آذر 1387ساعت23:56توسط رها(Raha) |

درباره من