یک جای خالی در دلت میابی

و اشک می ریزی

اشک می ریزی

سرخورده می شوی

به گذشته فکر می کنی

و از آینده نا امید می شوی

بعد چشم وا می کنی

می بینی

زندگی ات خراب شده است

اما جای خالیش گلویم را می فشارد

افسوس خوردن سنت انسان هاست

چقدر توی دلت خالی می شد

از اون دلهره های لذت بخش!

از اون بی خیالی های زیبا

اشک بی اختیار می تونست از چشمات سرازیر بشه

و تو چقدر می تونستی عاشقش باشی

دروازه باز ذهنت بروی رقص اندیشه ها بسته مباد