خروج می کند؛ برهنگی و زیبایی

10 سانتی متر؛ عرض روسری من است.

خودم را از نگاهت پنهان می کنم

               تا تصمیم را عوض نکنم 

                                                زمان پاره شدن این رشته رسیده است.

از گوشه ی مغزی آن بالا

ثبات به فراموشی رفته است

تعادل به مرخصی

اضطراب را کادو کرده ای

برای من

چشم براهت هستم

پشت سرت را نگاه نکن

در مواجهه با هیبت نگاهت

هرچه باور دارم وارونه می گردد

وقتی به درون عدسی چشمانت می نگرم

نگه دارم

که من غرقم!