گره

نیازی به حضورش نبود انگار

اما جای خالیش گلویم را می فشارد

افسوس خوردن سنت انسان هاست

+نوشته شده در دوشنبه نوزدهم اسفند 1387ساعت9:41توسط رها(Raha) |

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الكترونيک
آرشيو مطالب
بخشی از رها

نویسندگان

آرشيو نوشته ها

مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387

آرشيو موضوعی

داستانک
حرفک
شعرک

پيوندها

من در پناه پنجره ام....
كافه نيمه شب
قالب های نایت اسکین

طراح